Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2020
Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου 2020
Διευθυντής Συμφωνικής Ορχήστρας -Maestro
Η Συμφωνική Ορχήστρα αποτελεί ένα από τα υψηλότερα επιτεύγματα του ανθρώπου. Απέκτησε το σημερινό της μέγεθος και σχήμα κατά τον 19ο αιώνα (εποχή του Ρομαντισμού). Τότε γεννήθηκε η ανάγκη διαφοροποίησης του ρυθμού (tempo) και της δυναμικής (forte-piano) μέσα σε ένα μουσικό έργο.
Από τότε ο Διευθυντής (μαέστρος) της συμφωνικής ορχήστρας έγινε απαραίτητος. Είναι ο μουσικός που στέκει εμπρός στους μουσικούς που παίζουν τα διάφορα όργανα και τους συνχρονίζει με την κίνηση των χεριών του.
Υπάρχουν κάποιοι κώδικες επικοινωνίας που είναι γνωστοί σε όλους τους μουσικούς. Σαν παράδειγμα αναφέρω ότι το δεξί χέρι του διευθυντή μετράει τον χρόνο, δίνει το μέτρο (4/4, 2/4, 3/4 ) ενώ το αριστερό χέρι τονίζει του χρωματισμούς (δυνατά -σιγανά) και υποδεικνύει που θα κάνουν την είσοδό τους τα διάφορα όργανα.
Ο Διευθυντής διαμορφώνει την ερμηνεία του μουσικού κομματιού , είναι δηλ κάτι ανάλογο με τον σκηνοθέτη μιας θεατρικής παράστασης.
Κάτω από το κείμενο σας παρουσιάζω τέσσερις διευθυντές διάσημους που διευθύνουν ορχήστρες από τις μεγαλύτερες του κόσμου. Παρατηρήστε τον τρόπο που ο καθένας κινείται. Παρατηρήστε τα πρόσωπά τους. Στο πρώτο βίντεο διευθύνει ο αυστριακός ελληνικής καταγωγής Χέρμπερτ φον Κάραγιαν και στο δεύτερο ο έλληνας Θεόδωρος Κουρεντής.
Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2020
Τα παιδιά της Στ2' τάξης διαβάζουν την "Αιολική γη" του Ηλία Βενέζη και γράφουν τις σκέψεις τους!
Στη Μικρά Ασία ζούσαν για πολλούς αιώνες Έλληνες που ασχολούνταν κυρίως με το εμπόριο. Είχαν επίσης σημειώσει μεγάλη πρόοδο σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής. Με τον Μικρασιατικό Πόλεμο και την καταστροφή του1922 έζησαν το βίαιο ξεριζωμό από τον τόπο τους. Ο λόγος του Η. Βενέζη είναι απλός, με μεγάλη όμως βαρύτητα και κατορθώνει να συγκινήσει τον αναγνώστη. Σε όλο το κείμενο είναι φανερή η βιωματική εμπειρία του συγγραφέα. Στην αφήγηση υπάρχουν πραγματικά στοιχεία από εκείνη την νύχτα που αναγκάστηκε ο ίδιος να εγκαταλείψει την πατρίδα του. Τα βιώματά του προβάλλονται μέσα από τα μάτια των μικρών παιδιών της ιστορίας.
Ο Δημήτρης Μπεθάνης παρουσιάζει το θέμα του βιβλίου "Αιολική γη", η Μεταξία Ξεκούκη, η Νικολέττα Σχινά και η Μαρίσα Φουρτουλάκη γράφουν για τα συναισθήματα των προσφύγων όταν ταξιδεύουν για άλλον άγνωστο τόπο. Τέλος, η Κορίνα Μανίκα παρουσιάζει μαρτυρίες όπως τις άκουσε από τη μαμά της που με τη σειρά της τις είχε ακούσει από τις γιαγιάδες της για εκείνα τα δύσκολα χρόνια.
Τ α συναισθήματα των ανθρώπων που αναγκάζονται να αφήσουν τον τόπο τους είναι σίγουρα έντονα. Αρχικά, αναπολούν τις όμορφες στιγμές, τις αναμνήσεις που έχουν κρατήσει στην καρδιά τους. Ύστερα, αναρωτιούνται και ανησυχούν. Νιώθουν αβεβαιότητα για το τι μέρες τους περιμένουν στον νέο τους τόπο. Στο απόσπασμα η γιαγιά είναι κουρασμένη από το πολύωρο ταξίδι και προσπαθεί να ηρεμήσει και να ξεκουραστεί κοντά στον παππού. Ο παππούς πήρε λίγο χώμα για να του θυμίζει τον παλιό του τόπο. Οπότε, μπορεί να λυπάται που έφυγε από την πατρίδα του αλλά το χώμα μπορεί να του δίνει χαρά, αισιοδοξία και κουράγιο.
Μεταξία Ξεκούκη
Οι πρόσφυγες, στην αρχή αισθάνονται πόνο και θλίψη, επειδή αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, ό,τι έχουν και δεν έχουν, την πατρίδα τους, τους συγγενείς τους. Στη συνέχεια νιώθουν αγωνία και φόβο για το πώς θα είναι η ζωή τους σε έναν καινούριο και άγνωστο τόπο. Νοσταλγούν την πατρίδα τους και πάντα θα έχει μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά τους! Όμως πρέπει να βρουν τη δύναμη να συνεχίσουν και να ονειρευτούν ένα καλύτερο αύριο.
Νικολέττα Σχινά
Η Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, είχε ως αποτέλεσμα τον ξεριζωμό των Ελλήνων που ζούσαν στα παράλια της Μ. Ασίας από τα αρχαία χρόνια. Οι πρόσφυγες δεν ξεχνούν ποτέ τον τόπο τους. Οι πιο πολλοί, όσα χρόνια κι αν περάσουν στον νέο τόπο έχουν στην καρδιά τους τη γη που αναγκάστηκαν να αφήσουν. Νιώθουν λύπη και στενοχώρια που αφήνουν τη γη τους, τα κτήματά τους , τα χωριά που γεννήθηκαν και έζησαν τα παιδικά τους χρόνια. Η αγωνία τους είναι μεγάλη. Θα τα καταφέρουν να ξεκινήσουν τη ζωή τους από την αρχή; Ανησυχούν, νιώθουν ανασφάλεια και φόβο. Δεν χάνουν όμως την ελπίδα τους και πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν.
Όπως γνωρίζουμε από την Ιστορία, οι Έλληνες Μικρασιάτες αναγκάστηκαν να
εγκαταλείψουν τον τόπο τους και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες. Η
οικογένειά μου είναι μικρασιατικής καταγωγής, αφού από την πλευρά της μητέρας
μου και οι δυο γιαγιάδες της, όπως και ο ένας παππούς της ήταν πρόσφυγες από τη
Μικρά Ασία. Αυτά που θα γράψω παρακάτω είναι ό,τι έχει απομείνει από τις
διηγήσεις των ανθρώπων αυτών. Η μητέρα μου πάντα μας έλεγε ότι εκείνη και οι
αδερφές της όταν ήταν μικρές αντί για παραμύθια άκουγαν ατέλειωτες ιστορίες από
τις δύο γιαγιάδες τους για την Μικρά Ασία. Η μια γιαγιά είχε το όνομα Πάτρα και
καταγόταν από τη Μέλλισο (περιοχή έξω από την Σμύρνη). Ο άντρας της, ο παππούς
της μαμάς μου με καταγωγή και αυτός από τη Μέλλισο σε ηλικία δεκαοχτώ χρονών
κατατάχθηκε εθελοντής στον ελληνικό στρατό, πολέμησε μαζί με του Έλληνες
φτάνοντας μέχρι το κέντρο της Τουρκίας. Ήταν και αυτός στην περίφημη μάχη του
Εσκί-Σεχίρ. Όταν τον Αύγουστο του 1922 οι Τούρκοι των συνέλαβαν, τον
καταδίκασαν ισόβια, τον πήγαν φυλακή, του πέρασαν χειροπέδες στα χέρια και μια
αλυσίδα στο πόδι με μια μεταλλική μπάλα που την κουβαλούσε μαζί του όταν
περπατούσε. Έμεινε ένα χρόνο φυλακή σε αυτή την κατάσταση και πέρασε αργότερα
στην Ελλάδα με τις πρώτες ανταλλαγές αιχμαλώτων. Το 1923 βρήκε την οικογένεια
του όπου ζούσαν σε ένα καταυλισμό στον Άγιο Ιωάννη τον Ρέντη, στην Αθήνα, από
τις αναζητήσεις του Ερυθρού Σταυρού. Αργότερα παντρεύτηκε την γιαγιά μου, που
έμενε στον καταυλισμό της παλιάς Κοκκινιάς. Όσο για την άλλη προγιαγιά μου, αυτή
ήταν από το Αϊβαλί. Ονομαζόταν Νίνα από το Κατερίνα και ο μπαμπάς της ο Γιώργος
είχε ένα από τους καλύτερους αλευρόμυλους στην Σμύρνη.
Κορίνα Μανίκα
Τρίτη 1 Δεκεμβρίου 2020
ρυθμός
Ο ρυθμός ορίζεται από την κίνηση που επαναλαμβάνεται (περιοδική κίνηση). Ρυθμός παρατηρείται σε πολλά φυσικά φαινόμενα, π.χ. η καρδιά μας χτυπάει με ρυθμό.Όταν η διαδοχή των επαναλήψεων είναι γρήγορη τότε ο ρυθμός γίνεται εύκολα αντιληπτός. Όταν όμως η διαδοχή είναι αργή τότε δεν αντιλαμβανόμαστε πολύ εύκολα τον ρυθμό κάποιων φαινομένων. Σαν παράδειγμα αναφέρω την εναλλαγή ημέρας -νύχτας , ή την διαδοχή των εποχών που γίνεται χάρις στην περιστροφή της Γης γύρω από τον Ήλιο. Υπάρχουν όμως και ρυθμικά φαινόμενα που αφορούν σε ουράνια σώματα (πλανήτες ,ήλιος κλπ.)που επαναλαμβάνονται κάθε πολλά χρόνια- δεκάδες, εκατοντάδες ή και εκατομμύρια χρόνια.
Γενικά μιλώντας, στις τέχνες (ζωγραφική και γλυπτική αρχιτεκτονική ) υπάρχει ο όρος "Ρυθμός" που δηλώνει τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται και τον τρόπο που αυτά είναι οργανωμένα και χαρακτηρίζουν κάποια εποχή. Λέμε π.χ. ότι αυτό το κτίριο είναι έργο της κλασσικής περιόδου ή κλασσικού ρυθμού.
Ο ρυθμός (στην φύση)μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε ότι όλα τα φαινόμενα που ρέουν στον χρόνο αποτελούνται από μικρές επαναλαμβανόμενες μονάδες, που όμως οδηγούν σε κάποια εξέλιξη, φέρουν δηλ. ένα αποτέλεσμα.Σε όλους τους πολιτισμούς οι άνθρωποι βασίστηκαν στον ρυθμό για να εκτελέσουν με μεγαλύτερη ευκολία κάποιες εργασίες ειδικά όταν αυτές οι εργασίες απαιτούσαν την συμμετοχή περισσοτέρων ατόμων. Σαν βοηθητικό "εργαλείο" χρησιμοποίησαν το τραγούδι. Φανταστήτε τους κωπηλάτες που πρέπει να κινούν τα κουπιά σε ένα αρχαίο καράβι.Αν δεν υπάρχει ρυθμός στην κίνησή τους τότε ούτε το καράβι τους θα πλέει ομαλά.
Στην Μουσική ο ρυθμός είναι ένα από τα δύο απαραίτητα συστατικά της μαζί με την μελωδία.
Παρασκευή 27 Νοεμβρίου 2020
Τάδε έφη Ζαρατούστρα (Αυτά είπε ο Ζαρατούστρα)
Ο Ζαρατούστρα ήταν θρησκευτικός προφήτης των Περσών και ιδρυτής της θρησκείας του Ζωροαστρισμού. (μονοθεϊστική θρησκεία που ζητούσε από τους πιστούς να κάνουν μόνο το καλό για να έχουν σαν ανταμοιβή τον παράδεισο). Πότε έζησε δεν είναι γνωστό. Πηγές που μιλούν για αυτόν είναι η αρχαία βίβλος των Περσών και συγγράμματα των αρχαίων Ελλήνων και των Ρωμαίων. Σ'αυτόν αποδίδονται κάποια αποφθέγματα όπως το "ότι δεν με σκοτώνει, με κάνει πιο δυνατό"
Τάδε Έφη Ζαρατούστρα είναι ο τίτλος βιβλίου που έγραψε ο φιλόσοφος Φριδερίκος Νίτσε (1844-1900).
Ο συνθέτης Ρίχαρντ Στράους (1864-1949) επηρεασμένος από το φιλοσοφικό σύγγραμμα του Νίτσε συνέθεσε μουσικό έργο με τον τίτλο Also Sprach Zarathustra (Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα).
Στα βιντεάκια που ακολουθούν θα ακούσουμε τρείς φορές την ίδια μουσική. Είναι η αρχή από το έργο του Ρίχαρντ Στράους Also Sprach Zarathustra. Η νότες που παίζουν οι μουσικοί στις ορχήστρες είναι ακριβώς οι ίδιες και στις τρείς περιπτώσεις. Όμως το αποτέλεσμα διαφέρει ως προς το αίσθημα που μας προκαλεί και ως προς τις σκέψεις που μας υποβάλλει.
Στο πρώτο απόσπασμα ο μαέστρος Gustavo Dudamel διευθύνει την Φιλαρμονική του Βερολίνου. Στο δεύτερο ο Herbert von Karajan διευθύνει επίσης την Φιλαρμονική του Βερολίνου. Στο τρίτο απόσπασμα η ορχήστρα ερμηνεύει το ίδιο έργο με διευθυντή τον Zubin Mehta.
Ερώτηση προς την ΣΤ τάξη:Γιατί συμβαίνει αυτό. Ποιός ή τι ευθύνεται για αυτές τις διαφορές;
ΤΣΑΡΛΙ ΤΣΑΠΛΙΝ
Ηθοποιός, σκηνοθέτης και συνθέτης μουσικής του βωβού κινηματογράφου.
Ο Τσάρλς Σπένσερ Τσάπλιν γεννήθηκε το 1889 στο Λονδίνο από γονείς θεατρίνους.Τα παιδικά του χρόνια ήταν πολύ δύσκολα.Οι γονείς του χώρισαν και ο Τσάρλι ακολουθούσε την μητέρα του στις περιοδίες που έκανε με τον θίασο σε όλη την Αγγλία. Όταν μετά από λίγο πέθανε ο πατέρας του και η μητέρα του έμεινε άνεργη, τα πράγματα δυσκόλεψαν τραγικά για τον μικρό Τσάρλι.Για να ζήσει χόρευε στους δρόμους του Λονδίνου και μάζευε τα κέρματα που του έδιναν οι περαστικοί. Όταν έφτασε στην ηλικία των 8 ετών κάποιοι ηθοποιοί γνωστοί των γονέων του τον βοήθησαν να βρεί εργασία σε ένα παιδικό χορευτικό θίασο.
Όταν έγινε 17 ετών επισκέφτηκε την Αμερική σε περιοδεία με τον θίασο στον οποίο εργαζόταν. Αποφάσισε να μείνει εκεί , στο Λος Άντζελες.Έτσι στις αρχές του 20ου αιώνα , ο Τσάρλι βρέθηκε στην χώρα όπου άρχισε η εξέλιξη του κινηματογράφου. Το ξεκίνημά του δεν ήταν επιτυχημένο. Δεν δέχτηκε πάντα καλές κριτικές. Η μεγάλη του επιτυχία και η αποδοχή του από το κοινό ήρθε όταν επινόησε τον τύπο του Σαρλό.
Ο Σαρλό είναι ο καλοκάγαθος αλητάκος με τα μπαλωμένα ρούχα, τα υπερμεγέθη παπούτσια, το ημίψηλο καπέλο, το μπαστούνι και το χαρακτηριστικό μουστάκι. Προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε έναν κόσμο σκληρό και άδικο τον οποίο γνώρισε πολύ καλά και ο ίδιος τα πρώτα χρόνια της ζωής του και μέχρι να καθιερωθεί σαν σπουδαίος δημιουργός.